08
Cze

De democratisering van drugs | Opinie

‘Drugs are bad. You shouldn’t do drugs. If you do them, you’re bad. Because drugs are bad, mkay. It’s a bad thing to do drugs, so don’t be bad … by doing drugs, okay. That’d be bad, because drugs are bad, mkay.’ – Mr Mackey

Deze week overleed de chemicus Alexander Shulgin op 88-jarige leeftijd. Shulgin is verantwoordelijk voor de herintroductie van MDMA en heeft daarnaast nog honderden andere psychoactieve stoffen ontdekt en hun werking persoonlijk bestudeerd. Ieder die een dansje heeft gedaan op XTC of een tripje heeft beleefd op 2CB mag Shulgin dankbaar zijn. Hoewel Shulgin is overleden, leeft zijn erfenis voort. Dankzij het internet en online marktplaatsen als het inmiddels opgerolde Silk Road zijn deze drugs – en oude bekenden als cocaïne, speed en heroïne, – nu ook toegankelijk vanachter je pc.

Ouders en regeringen vrezen het ergste als ze horen dat je nu vanaf je luie stoel drugs kan bestellen. Drugs zijn echter al decennialang makkelijk te verkrijgen. Vrije toegankelijkheid tot drugs hoeft dan ook niet te betekenen dat het aantal drugsgebruikers toeneemt. In Nederland is  cannabis bijvoorbeeld semi-legaal voor handen en toch ligt het gebruik op een gemiddeld niveau vergeleken met de rest van Europa. De vrije toegankelijkheid tot drugs lijkt dus niet direct de afname te beïnvloeden.

Wel gaat drugshandel gepaard met geweld en zijn illegale drugs niet altijd zuiver vanwege het slechte productieproces. Hier kunnen online marktplaatsen echter juist uitkomst bieden. Dit paper stelt dat online handel tot vermindering in geweld kan leiden. Uit analyse van de gegevens van Silk Road blijkt dat deze markt voor een belangrijk deel gebruikt werd om grote partijen op te kopen. Producten en grote drugsdealers handelden met andere dealers zonder elkaar letterlijk te bevechten om klanten en handelsterrein. Deze strijd werd voortaan op Silk Road zelf gevoerd. Strijdmiddelen werden klantvriendelijkheid en kwaliteit.

De kwaliteit van de aangeboden soorten drugs op Silk Road bleek, uit ander onderzoek, dan ook over het algemeen redelijk te noemen, juist omdat er keus was en er met waarderingssystemen werd gewerkt. Een slechte online dealer kan zijn waar moeilijk verkopen. Een slechte straatdealer kan zijn middelen vaak toch wel kwijt omdat hij de enige connectie is van de klant. Digitalisering en de bijkomende marktwerking in de illegale wereld van drugs lijken dus nog niet zo slecht te zijn. En hiervoor zijn cryptografische valuta’s essentieel.

Naast drugdealers en hun klanten profiteren ook voorlichtingsinstanties van cryptografische valuta’s. Zo accepteert Erowid.org, de grootste online encyclopedie omtrent drugs, al bitcoins sinds maart 2011, waarmee de website onderhouden kan worden. Deze week nog bleek uit een interviewtje dat Erowid.org iedere maand enkele honderden dollars aan bitcoins ontvangt en op die manier een belangrijke bijdrage wordt geleverd aan de toegankelijkheid van informatie over nieuwe drugs. Ook het wetenschappelijke platform DrugScience van neuroloog en drugsonderzoeker David Nutt dat drugsonderzoek moet bevorderen wordt mede door bitcoin-donaties gefinancierd.

En deze instanties zijn hard nodig om kennis te verspreiden en onderzoek te bevorderen. Verschillende middelen verbergen immers mogelijke therapeutische doeleindes. Zo wordt van psilocybine verwacht dat het kan bijdragen in de behandeling van depressies. Cannabis lijkt te kunnen helpen bij spasmes, pijnbestrijding en het opwekken van eetlust. Ecstasy kan gebruikt worden in de behandeling van posttraumatische stressstoornis en biedt potentie bij de behandeling van de ziekte van Parkinson. LSD-therapie kan uitkomst bieden bij sterftebegeleiding en bij de behandeling van alcoholverslaving. Daarnaast zou meer onderzoek bijdragen aan het vaststellen van de schadelijkheid van de stoffen zelf. Bovendien blijkt informatie het beste middel tot zijn om drugsgebruik tegen te gaan of in goede banen te laten lopen. Want hoewel drugs, in beperkte mate, vaak minder schadelijk zijn dan alcohol, kan ongeïnformeerd gebruik tot problemen leiden.

Cryptografische valuta’s als bitcoin kunnen dus een belangrijke bijdrage leveren aan wat ik de democratisering van drugs zou willen noemen. Door Bitcoin wordt de verspreiding van de middelen, maar ook de kennis en financiering van onderzoek, toegankelijker voor iedereen en kan iedereen bijdragen aan een betere omgang met drugs. Maar de belangrijkste ontwikkeling van deze democratisering is misschien wel het feit dat regeringen nu eerder geneigd zullen zijn om de productie en handel in middelen zelf te organiseren. Drugshandel op online marktplaatsen als Silk Road, Silk Road 2.0, DarkMarket en OpenBazaar, is kwantitatief namelijk een stuk makkelijker om te volgen. Het aanbod wordt ineens goed zichtbaar. En dan blijkt dat burgers zich niet laten tegenhouden door een wet, omdat het gebruik van drugs niet persé immoreel of schadelijk hoeft te zijn. Na decennia van de falende War on Drugs  moet het nu dus wel echt zo langzamerhand duidelijk worden dat regeringen niet in staat zijn om te voorkomen dat burgers drugs gebruiken.

Of nouja, in sommige landen wordt dat duidelijk. In Nederland hebben we Opstelten.

Door: Arjan Nuijten (@arjannuijten)

Arjan schreef zijn afstudeerscriptie voor de master Internationale Betrekkingen in Historisch Perspectief aan de Universiteit Utrecht over de geschiedenis van het Europese drugsbeleid.

Share this

Leave a Comment

[an error occurred while processing this directive]