12
Lut

Bitcoin: samenwerken met gevestigde orde of rebelleren? | Opinie

Er is weinig dat zoveel passie en discussie losweekt als Bitcoin, en niet zelden ben ik daar zelf ook ‘schuldig’ aan. De vraag is nu, hoe hard moet je erin gaan en in hoeverre moeten we eerst proberen samen te werken met de gevestigde orde?

Mijn passie voor alternatief geld ontstond in 2007 toen ik een aantal maanden werkte voor de Haagse zakenbank NIBC, een bank die veel geld verdiende met het verpakken en doorverkopen van vastgoedleningen. Toen deze bank als eerste Nederlandse bank aan het infuus moest, begon ik vragen te stellen. Vragen die ik eigenlijk al had moeten stellen tijdens mijn studie Bedrijfseconomie aan de Erasumus Universiteit, jaren daarvoor. Toen ik het systeem langzaam begon te ontrafelen, ontstond mijn liefde voor alternatief geld, voor geld waar mensen zelf voor kiezen. De hekel aan monopolies groeide, en niet alleen in de geldmarkt. Een afkeer richting bankiers en machthebbers ontstond. Niet zozeer de mensen achter de balie in een willekeurig ING filiaal, het gros van de mensen in de financiële sector heeft immers geen idee hoe geld wordt gecreëerd, maar de topbankiers, de directeuren en de politici die het mogelijk maken. Een afkeer voor een systeem dat ons bijna verplicht om geld te gebruiken dat jaarlijks in waarde verliest, dat wordt gebruikt om oorlogen en bureaucratie te financieren, en dat wordt gebruikt als speeltje door bankiers om hun eigen rijkdom te vergroten via bonussen en bailouts.

Zoals aangegeven is de vraag, hoe om te gaan met opiniemakers, overheden en banken als het om Bitcoin gaat? Ik ben een teamspeler en houd van sociale interactie en samenwerken. Ben positief ingesteld. Dus mijn eerste insteek is, probeer de dialoog aan te gaan met de gevestigde orde. Probeer ze via discussie te overtuigen van je gelijk. En er zijn lichtpuntjes te melden. Ondanks de weerstand bij veel academici beginnen steeds meer opiniemakers de schoonheid van virtuele currencies te zien.

Ook bij politici en publieke instanties zien we soms een positieve houding. Bijvoorbeeld wanneer de Duitse centrale bank Bitcoin als betaalmiddel erkent, of, op een gekke manier, DNB Bitcoin voorlopig zijn gang laat gaan.

Echter, wanneer de People Bank of China (PBOC) vervolgens zegt dat Chineze banken Bitcoin niet mogen gebruiken, komt de rebel in me weer naar boven. Waarom mogen mensen niet in vrijheid een betaalmiddel gebruiken? Juist, omdat de machtshebbers het mogelijk als een bedreiging voor hun positie zien. De PBOC zegt zelfs letterlijk “It represents an unofficial leakage to the current monetary system”. Met andere woorden, het lekt macht weg bij de machthebbers. Geld is immers macht.

Uiteindelijk is Bitcoin voor mij een proteststem. Een nieuw paradigma dat verder reikt dan alleen het verbeteren van ons geldsysteem. Het is een techniek die vrijheid teruggeeft aan de burger en tegelijkertijd de samenleving welvarender en eerlijker kan maken. Dialoog is goed. Maar rebellie is noodzakelijk op het moment dat een coöperatieve houding bij de machthebbers ontbreekt.

Door: Paul Buitink (@paulbuitink)

Paul Buitink is Bitcoin-fanaat en redacteur van debitcoin.org

(Een eerdere versie van dit artikel verscheen op debitcoin.org)

Share this

Leave a Comment

[an error occurred while processing this directive]